Αυτή η διεύθυνση Email προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Παρακλητικός κανόνας εἰς τά Ἅγια Νήπια

ερεύς: Ελογητός Θεός μν πάντοτε, νν καί εί καί ες τούς αώνας τν αώνων.
ναγνώστης: μήν.
Δόξα σοί,
Θεός μν, δόξα σοί.
Βασιλε
Οράνιε, Παράκλητε, τό Πνεμα τς ληθείας, πανταχο παρών καί τά πάντα πληρν, θησαυρός τν γαθν καί ζως χορηγός, λθέ καί σκήνωσον ν μίν καί
καθάρισον
μς πό πάσης κηλίδος καί σσον, γαθέ τάς ψυχς μν.
γιος Θεός, γιος σχυρός, γιος θάνατος λέησον μς. (τρες φορές)
Δόξα Πατρί καί Υ
ἱῶ καί γίω Πνεύματι.
Καί ν
ν καί εί καί ες τούς αώνας τν αώνων. μήν.
Παναγία τριάς,
λέησον μς. Κύριε λάσθητι τας μαρτίαις μν. Δέσποτα, συγχώρισον τάς νομίας μίν. γιε, πισκεψε καί ασαι τάς σθενείας μν, νεκεν το νόματός σου.
Κύριε
λέησον, Κύριε λέησον, Κύριε λέησον.
Δόξα Πατρί καί Υ
ἱῶ καί γίω Πνεύματι.
Καί ν
ν καί εί καί ες τούς αώνας τν αώνων. μήν.
Πάτερ
μν, ν τος ορανος, γιασθήτω τό νομά Σου, λθέτω βασιλεία Σου, γεννηθήτω τό θέλημά Σου ς ν ορανό καί πί τς γής. Τόν ρτον μν τόν πιούσιον δός
μίν σήμερον, καί φες μίν τά φειλήματα μν, ς καί μες φίεμεν τος φειλέταις μν, καί μή εσενέγκης μς ες πειρασμόν λλά ρύσαι μς πό το πονηρο.

Ψαλμός ρμβ΄ (142)
Κύριε, ε
σάκουσον τς προσευχς μου, νώτισαι τήν δέησίν μου ν τή ληθεία σου, εσάκουσόν μου ν τή δικαιοσύνη σού• καί μή εσέλθης ες κρίσιν μετά το δούλου σου, τι
ο
δικαιωθήσεται νώπιόν σου πς ζν. τι κατεδίωξεν χθρός τήν ψυχήν μου, ταπείνωσεν ες γν τήν ζωήν μου, κάθισε μέ ν σκοτεινος ς νεκρούς αἰῶνος καί κηδίασεν
π μέ τό πνεμά μου, ν μοί ταράχθη καρδία μου. μνήσθην μερν ρχαίων, μελέτησα ν πάσι τος ργοις σου, ν ποιήμασι τν χειρν σου μελέτων. διεπέτασα
πρός σέ τάς χε
ράς μου, ψυχή μου ς γ νυδρος σοί. Ταχύ εσάκουσόν μου, Κύριε, ξέλιπε τό πνεμά μου μή ποστρέψης τό πρόσωπόν σου π μο, καί μοιωθήσομαι
το
ς καταβαίνουσιν ες λάκκον. κουστόν ποίησον μοί τό πρωί τό λεός σου, τι πί σο λπισα• γνώρισον μοί, Κύριε, δόν, ν πορεύσομαι, τι πρός σέ ρα τήν ψυχήν μού•
ξελού μέ κ τν χθρν μου, Κύριε, τι πρός σέ κατέφυγον. δίδαξον μέ το ποιεν τό θέλημά σου, τι σύ ε Θεός μού• τό πνεμά σου τό γαθόν δηγήσει μέ ν γ εθεία.
νεκεν το νόματός σου, Κύριε, ζήσεις μέ, ν τή δικαιοσύνη σου ξάξεις κ θλίψεως τήν ψυχήν μου καί ν τ λέει σου ξολοθρεύσεις τούς χθρούς μου καί πολες πάντας
τούς θλίβοντας τήν ψυχήν μου,
τι γώ δολός σου εμι.Θεός Κύριος, καί πέφανεν μίν, ελογημένος ρχόμενος ν νόματι Κυρίου.
Στίχος ΄. ξομολογεσθε τ Κυρίω, καί πικαλεσθε τό νομα τό γιον ατο.
Θεός Κύριος, καί
πέφανεν μίν, ελογημένος ρχόμενος ν νόματι Κυρίου.
Στίχος β΄. Πάντα τά θνη κύκλωσαν μέ, καί τ νόματι Κυρίου μυνάμην ατούς.
Θεός Κύριος, καί
πέφανεν μίν, ελογημένος ρχόμενος ν νόματι Κυρίου.
Στίχος γ΄. Παρά Κυρίου γένετο ατη, καί στι θαυμαστή ν φθαλμος μν.
Θεός Κύριος, καί
πέφανεν μίν, ελογημένος ρχόμενος ν νόματι Κυρίου.Ετα τά παρόντα Τροπάρια.
χος δ΄. ψωθες ν τ Σταυρ.
Τα
ς τν γίων σου Νηπίων πρεσβείαις, τν ς θυσίαν λογικήν προσαχθέντων, τ κ Παρθένου τόκω σου φιλάνθρωπε, λύτρωσαι τούς δούλους σου, πολυτρόπων κινδύνων,
δίδου δέ Σωτήρ
μν, φλημάτων τήν λύσιν, καί βασιλείας τς τν ορανν, μς ξίωσον, Δέσποτα Κύριε.

Θεοτοκίον.
Ο
σιωπήσομεν πότε, Θεοτόκε, τά, δυναστείας σου λαλεν ο ναξιοι• ε μή γάρ σύ προίστασο πρεσβεύουσα, τίς μς ρρύσατο κ τοσούτων κινδύνων; Τίς δέ διεφύλαξεν ως
ν
ν λευθέρους; Οκ ποστμεν, Δέσποινα, κ σού• σούς γάρ δούλους σώζεις εί, κ παντοίων δεινν.

Ψαλμός ν΄ (50)
λέησον μέ, Θεός, κατά τό μέγα λεός σου καί κατά τό πλθος τν οκτιρμν σου ξάλειψον τό νόμημα μου•επί πλεον πλνον μέ πό τς νομίας μου καί πό τς μαρτίας
μο
καθάρισον μέ. τι τήν νομίαν μου γώ γινώσκω, καί μαρτία μου νώπιόν μου στι διαπαντός. Σοί μόνω μαρτον καί τό πονηρόν νώπιόν σου ποίησα, πως ν
δικαιωθ
ς ν τος λόγοις σου, καί νικήσης ν τ κρίνεσθαι σέ. δού γάρ ν νομίαις συνελήφθην, καί ν μαρτίαις κίσσησε μέ μήτηρ μου. δού γάρ λήθειαν γάπησας,
τά
δηλα καί τά κρύφια της σοφίας σου δήλωσας μοί. Ραντιες μέ σσώπω, καί καθαρισθήσομαι, πλυνες μέ, καί πέρ χιόνα λευκανθήσομαι. κουτιες μοί γαλλίασιν καί
ε
φροσύνην, γαλλιάσονται στέα τεταπεινωμένα. ποστρεψον τό πρόσωπόν σου πό τν μαρτιν μου καί πάσας τάς νομίας μου ξάλειψον. Καρδίαν καθαράν κτίσον
ν μοί, Θεός, καί πνεμα εθές γκαίνισον ν τος γκάτοις μου. Μή πορρίψης μέ πό το προσώπου σου καί τό πνεμά σου τό γιον μή ντανέλης π μο. πόδος
μοί τήν
γαλλίασιν το σωτηρίου σου καί πνεύματι γεμονικ στήριξον μέ. Διδάξω νόμους τάς δούς σου, καί σεβες πί σέ πιστρέψουσι. Ρύσαι μέ ξ αμάτων Θεός,
Θεός τς σωτηρίας μου•αγαλλιάσεται γλσσά μου τήν δικαιοσύνην σου. Κύριε, τά χείλη μου νοίξεις, καί τό στόμα μου ναγγελε τήν ανεσίν σου. τι ε θέλησας θυσίαν,
δωκα ν•ολοκαυτώματα οκ εδοκήσεις. Θυσία τ Θε πνεμα συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην καί τεταπεινωμένην Θεός οκ ξουδενώσει. γάθυνον, Κύριε,
ν τή εδοκία σου τήν Σιν, καί οκοδομηθήτω τά τείχη ερουσαλήμ• τότε εδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, ναφοράν καί λοκαυτώματα• τότε νοίσουσιν πί τό θυσιαστήριον
σού μόσχους.

Ετα ψάλλομεν τάς δάς το Κανόνος.
δή ΄. χος πλ. α΄. γρν διοδεύσας.
για Νήπια πρεσβεύσατε πέρ μν.
σχύϊ νευρούμενοι θεϊκή, ο κακοι Παδες, το ρώδου τήν χαλεπήν, σχυναν κακίαν καί ατονται, παρά Κυρίου μίν θεον λεος.
Δόξα Πατρί καί Υ
ἱῶ καί γίω Πνεύματι.
Τήν
κακον φύσιν τν νεογνν, δέξω Οκτίρμον, σπερ μωμον προσφοράν, δίκως σφαγέντων πάρ΄ ρώδου, δί΄ ν γενο καί μίν Στερ λεως.
Καί ν
ν καί εί καί ες τούς αώνας τν αώνων. μήν.
γία Παρθένε Μτερ Θεο, γγέλων δόξα, καί νθρώπων καταφυγή, δίδου μετανοίας φορμς μοί, να ρυσθ τν παγίδων το φεως.

δή γ΄. Ορανίας ψίδος.
για Νήπια πρεσβεύσατε πέρ μν.
ερώτατος δμος, νεοσφαγ θύματα, οα νεομάρτυρες θεοι, σοί προσηνέχθησαν, Στερ φιλάνθρωπε, ν τας λιτας μίν πάσι, δίδου τά λέη σου, τος σοί λατρεύουσι.
για Νήπια πρεσβεύσατε πέρ μν.
Συντριβε
ς τή πάτη, το δυσμενος δράκοντος, Νήπια γνά καταφεύγω μν τή χάριτι, ς ν ρυσθ τς φθορς, μν θερμας κεσίαις, πρός τόν προσδεξάμενον, μν τά αματα.
Δόξα Πατρί καί Υ
ἱῶ καί γίω Πνεύματι.
Νηπιόφρονα γνώμην, νοΐ σαθρ
σχηκα, καί πεμακρύνθην Κυρίου, πράττων τά τοπα Νήπια μωμα, δότε μοί φρόνησιν θείαν, ς ν τ θελήματι, Θεο πορεύσωμαι.
Καί ν
ν καί εί καί ες τούς αώνας τν αώνων. μήν.
Θεόν τετοκυία, δίχα φθορς χραντε, καί μετά τόν σπορον τόκον, παρθένος μείνασα, ρύσαι μέ Δέσποινα, φθοροποιν νοημάτων, καί τόν νον μου πλήρωσον, θείας φρονήσεως.
Διασωσον τα
ς τν κάκων Νηπίων λιτας Οκτίρμον, τς κακίας το παλαιο πολεμήτορος, τούς κζητούντας, τό μετρον λεός σου.
πιβλεψον ν εμενεία, πανύμνητε Θεοτόκε, πί τήν μήν χαλεπήν του σώματος κάκωσιν, καί ασαι τς ψυχς μου τό λγος.

Ατησις καί τό Κάθισμα.
χος β΄. Πρεσβεία θερμή.
Νηπίων πληθύς,
γίων πολυάριθμε, Χριστόν τόν Θεόν, τόν ν λέει πλούσιον, διά παντός πρεσβεύετε, διδόναι μίν παθν λύτρωσιν, καί βασιλείας τς τν ορανν, τυχεν τούς
μς θερμς γεραίροντας.

δή δ΄. Εσακήκοα Κύριε.
για Νήπια πρεσβεύσατε πέρ μν.
Πληθύς θεία, προσήχθη σοί, τ
ν πειροκάκων Νηπίων Κύριε, ν τά αματα δεξάμενος, κάθαρον μς πάσης μολύνσεως.
για Νήπια πρεσβεύσατε πέρ μν.
σχύν θείαν λαμβάνομεν μέλποντες ν πίστει μν τήν θλησιν, λικία νηπιάζουσα, ν πέρ Κυρίου πεμείνατε.
Δόξα Πατρί καί Υ
ἱῶ καί γίω Πνεύματι.
σπερ ρόδα νεοδρεπτα, Νήπια γνά μίν διαπνέετε, τήν σμήν τς θείας χάριτος, δυσωδίαν πάσαν πελαύνουσαν.
Καί ν
ν καί εί καί ες τούς αώνας τν αώνων. μήν.
Νεκρωθέντα μέ πάθεσιν,
γειρον Παρθένε τή σή χρηστότητι, καί μετάνοιαν μοί δώρησαι, καν ν γήρα Δέσποινα καί σσον μέ.

δή ΄. Φώτισον μς.
για Νήπια πρεσβεύσατε πέρ μν.
Σθένωσον
μν, τήν διάνοιαν Φιλάνθρωπε, τν γίων σου Νηπίων τας λιτας, τν σφαγέντων πάρ΄ρώδου το παράφρονος.
για Νήπια πρεσβεύσατε πέρ μν.
σπερ προσφοραί, τ τεχθέντι οα νήπιον, προσηνέχθητε Νήπια γνά, ξαιτονται μίν πάσι τά σωτήρια.
Δόξα Πατρί καί Υ
ἱῶ καί γίω Πνεύματι.
Τίμιος
μν, ληθς φθη θάνατος, ναντίον το Παντάνακτος Χριστο, πειρόκακε χορεία νηπιάζουσα.
Καί ν
ν καί εί καί ες τούς αώνας τν αώνων. μήν.
Η
γασας μίν, φς νέσπερον τ τόκω σου, Θεοτόκε διο σκέδασον καμού, τήν μίχλην τν παθν τή φωταυγεία σου.

δή ς΄. Τήν δέησιν.
για Νήπια πρεσβεύσατε πέρ μν.
Ρευμάτων,
μν αμάτων τος ρείθροις, πειρόκακοι καί γιοι Παδες, το πανώλους ρώδου μανία, κατεποντίσθη ες τέλος καί φθησαν, τή κκλησία το Χριστο, δροσισμός
φθαρσίας καί χάριτος.
για Νήπια πρεσβεύσατε πέρ μν.
Μαρτύρων,
ς συνημμένοι τος δήμοις, πειρόκακοι καί γιοι Παδες, διά παντός σύν ατος δυσωπετε, πέρ μν τόν φιλάνθρωπον Κύριον, ς ν πταισμάτων λασμόν, καί
παθ
ν πολύτρωσιν ερωμεν.
Δόξα Πατρί καί Υ
ἱῶ καί γίω Πνεύματι.
ν κόλποις, το βραάμ αωνίως, γαλλόμενοι μακάριοι Παδες, καί φωτισμο ντρυφντες ΰλου, κ σκοτασμο παθημάτων λυτρώσασθε, τούς μακαρίζοντας μς, ς
Κυρίου νεοθυτα θύματα.
Καί ν
ν καί εί καί ες τούς αώνας τν αώνων. μήν.
Σωτήρα, καί λυτρωτήν τετοκυΐα, τ
ν νθρώπων ειπάρθενε Κόρη, τόν Ποιητήν τν πάντων καί κτίστην, τς κακουργίας το φεως ρύσαι μέ, καί σσον μέ ς συμπαθής, τς
δειν
ς τυραννούσης μέ ξεως.
Διασωσον τα
ς τν κάκων Νηπίων λιτας Οκτίρμον, τς κακίας το παλαιο πολεμήτορος, τούς κζητούντας τό μετρον λεός σου.
χραντε διά λόγου τόν Λόγον νερμηνεύτως π΄σχάτων τν μερν τεκοσα, δυσώπησον, ς χουσα μητρικήν παρρησίαν.
Ατησις καί τό Κοντάκιον χος β΄. Τας τν αμάτων σου.
σπερ νεοθυτοι ρνες τύθητε, τ κ Παρθένου τεχθέντι νεάνιδες, κτανθέντες δίκως μακάριοι, καί τος γγέλοις ς Παδες συνήφθητε, μίν τόν Χριστόν λεούμενοι.

Προκείμενον.
Δικαίων ψυχαί
ν χειρί Θεο καί ο μή ψηται ατν βάσανος.
Στίχ.: Εφρανθήσονται δίκαιοι ν Κυρίω.

Εαγγέλιον κ το κατά Ματθαον β΄ 13-23.
ναχωρησάντων τν μάγων, δού γγελος Κυρίου φαίνεται κάτ΄ ναρ τ ωσήφ λέγων, γερθες παράλαβε τό παιδίον καί τήν μητέρα ατο καί φεγε ες Αγυπτον, καί σθι κε
ως ν επω σοί, μέλλει γάρ ρώδης ζητεν τό παιδίον το πολέσαι ατό. δέ γερθες παρέλαβε τό παιδίον καί τήν μητέρα ατο νυκτός καί νεχώρησεν ες Αγυπτον, καί ν
κε ως τς τελευτς ρώδου, να πληρωθ τό ρηθέν πό το Κυρίου διά το προφήτου λέγοντος, ξ Αγύπτου κάλεσα τόν υόν μου. Τότε ρώδης δών τι νεπαίχθη πό τν
μάγων,
θυμώθη λίαν, καί ποστείλας νελε πάντας τούς παίδας τούς ν Βηθλεέμ καί ν πάσι τος ρίοις ατς πό διετος καί κατωτέρω, κατά τόν χρόνον ν κρίβωσε παρά τν
μάγων. Τότε
πληρώθη τό ρηθέν πό ερεμίου το προφήτου λέγοντος, Φωνή ν Ραμά κούσθη, θρνος καί κλαυθμός καί δυρμός πολύς, «Ραχήλ κλαίουσα τά τέκνα ατς, καί
ο
κ θελε παρακληθναι, τι οκ εσίν. Τελευτήσαντος δέ το ρώδου δού γγελος Κυρίου κάτ΄ ναρ φαίνεται τ ωσήφ ν Αγύπτω λέγων, γερθες παράλαβε τό παιδίον καί
τήν μητέρα α
το καί πορεύου ες γν σραήλ, τεθνήκασι γάρ ο ζητοντες τήν ψυχήν το παιδίου. δέ γερθες παρέλαβε τό παιδίον καί τήν μητέρα ατο καί λθεν ες γν
σραήλ. κούσας δέ τι ρχέλαος βασιλεύει πί τς ουδαίας ντί ρώδου το πατρός ατο, φοβήθη κε πελθεν, χρηματισθες δέ κάτ΄ ναρ νεχώρησεν ες τά μέρη τς
Γαλιλαίας, καί
λθν κατώκησεν ες πόλιν λεγομένην Ναζαρέτ, πως πληρωθ τό ρηθέν διά τν προφητν τι Ναζωραος κληθήσεται.Δόξα σοί, Κύριε, δόξα σοί.
χος β΄.
Δόξα Πατρί καί Υ
ἱῶ καί γίω Πνεύματι.
Τα
ς τν σν Νηπίων πρεσβείαις, λεμον, ξάλειψον τά πλήθη τν μν γκλημάτων.
Καί ν
ν καί εί καί ες τούς αώνας τν αώνων. μήν.
Τα
ς τς Θεοτόκου πρεσβείαις, λεμον, ξάλειψον τά πλήθη τν μν γκλημάτων.

Στίχ.: λέησον μέ Θεός κατά τό μέγα λεός σου, καί κατά τό πλθος τν οκτιρμν σου ξάλειψον τό νόμημά μου.

χος πλ. β΄. λην ποθέμενοι.
Σφάγια
ς μωμα, τ κ Παρθένου τεχθέντι, ληθς προσήχθητε, τν Νηπίων μιλος μακάριος, καί ζως κρείττονος, καί περκοσμίου, σύν γγέλοις ξιώθητε, μέθ΄ν
πρεσβεύσατε, τ
παμβασιλε καί Θε μν, πταισμάτων δοναι φεσιν, καί τν πειρασμν πολύτρωσιν, τος μνολογούσιν, τήν θλησιν μν τήν εράν, δί΄ς ρώδου
καθείλετε, μένος τό
λέθριον.

ερεύς:
Σ
σον Θεός τόν λαόν σου καί ελόγησον τήν κληρονομίαν σού• πισκεψαι τόν κόσμον σου ν λέει καί οκτιρμος. ψωσον κέρας Χριστιανν ρθοδόξων καί καταπεμψον
φ’ μς τά λέη σου τά πλούσια• πρεσβείαις τς παναχράντου Δεσποίνης μν Θεοτόκου καί ειπαρθένου Μαρίας• δυνάμει το Τιμίου καί Ζωοποιο Σταυρού• προστασίαις
τ
ν τιμίων πουρανίων Δυνάμεων σωμάτων• κεσίαις το Τιμίου καί νδόξου Προφήτου, Προδρόμου καί Βαπτιστο ωάννου• τν γίων νδόξων καί πανευφήμων ποστόλων•
ν ν γίοις Πατέρων μν, μεγάλων εραρχν καί οκουμενικν διδασκάλων Βασιλείου το Μεγάλου, Γρηγορίου το Θεολόγου καί ωάννου το Χρυσοστόμου, θανασίου καί
Κυρίλλου,
ωάννου το λεήμμονος, πατριαρχν λεξανδρείας. Νικολάου το ν Μύροις, Σπυρίδωνος πισκόπου Τριμυθοντος, τν Θαυματουργών• τν γίων νδόξων
μεγαλομαρτύρων Γεωργίου το
Τροπαιοφόρου, Δημητρίου το Μυροβλήτου, Θεοδώρων Τύρωνος καί Στρατηλάτου, τν ερομαρτύρων Χαραλάμπους καί λευθερίου, τν γίων
νδόξων καί καλλινίκων Μαρτύρων. Τν σίων καί θεοφόρων Πατέρων μν. Τν γίων καί δικαίων θεοπατόρων ωακείμ καί ’ννης. Τν σν Νηπίων Σφαγιασθέντων πό το ρώδου,
καί πάντων σου τ
ν γίων. κετεύομεν σέ, μόνε πολυέλεε Κύριε. πάκουσον μν τν μαρτωλν δεομένων σου καί λέησον μς.

δή ζ΄. Ο κ τς ουδαίας.
για Νήπια πρεσβεύσατε πέρ μν.
σπερ θήρ ρώδης, φορμήσας τούς Παίδας πικρς θέρισεν, λλ΄οτοι ν τος κόλποις το βραάμ σκιρτσι, καί χορεύουσι ψάλλοντες, τν πατέρων μν, Θεός ελογητός ε.
Δόξα Πατρί καί Υ
ἱῶ καί γίω Πνεύματι.
μακάριος δμος, τν γίων Νηπίων πικρς σφαττόμενος, συνήφθη τος γγέλοις, καί λασμόν ατεται, τος βοσιν κάστοτε, τν πατέρων μν, Θεός ελογητός ε.
Καί ν
ν καί εί καί ες τούς αώνας τν αώνων. μήν.
Νεκρωθε
ς τή κακία, μαρτίας τή κλίνη δη κατακεμαι, λλ΄ Θεογενντορ, ς τήν ζωήν τεκοσα, ξανάστησον ψάλλοντα, τν Πατέρων μν, Θεός ελογητός ε.

δή ΄. Τόν Βασιλέα.
για Νήπια πρεσβεύσατε πέρ μν.
ν τος ψίστοις, πειρόκακοι Παδες, γαλλόμενοι εί σύν τος γίοις, πασιν ατεσθε, μίν πταισμάτων λύσιν.
Δόξα Πατρί καί Υ
ἱῶ καί γίω Πνεύματι.
Ρείθροις α
μάτων, τήν το ρώδου μανίαν, πεπνίξατε Νηπίων χορεία, μς δέ τή θεία, εφραίνετε νν δρόσω.
Καί ν
ν καί εί καί ες τούς αώνας τν αώνων. μήν.
γνή Παρθένε, τήν ναγνόν μου καρδίαν, ποκάθαρον λέους σου, τος ρείθροις, καί τς ψυχοφθόρου, ρύσαι μέ θυμίας.

δή θ΄. Κυρίως Θεοτόκον.
για Νήπια πρεσβεύσατε πέρ μν.
Συνόντες το
ς γγέλοις, καί γίων δήμοις, τν γίων Νηπίων μήγυρις, πέρ μν δυσωπετε Χριστόν τόν Κύριον.
για Νήπια πρεσβεύσατε πέρ μν.
σχύν μίν ατεσθε, κατά τν δαιμόνων, καθαρώτατα για Νήπια, ς ν σίως Κυρίω εαρεστήσωμεν.
για Νήπια πρεσβεύσατε πέρ μν.
Μεθέξει Τρισηλίω,
γιοι Παδες, γαλλιώμενοι δη καί χαίροντες, κ χαλεπς θυμίας μς λυτρώσασθε.
Δόξα Πατρί καί Υ
ἱῶ καί γίω Πνεύματι.
Ο
πάσαν του ρώδου, λύσαντες κακίαν, ς το Σωτρος νεοστεπτοι μάρτυρες, πέρ μν δυσωπετε για Νήπια.
Καί ν
ν καί εί καί ες τούς αώνας τν αώνων. μήν.
ψίστου χαρε Μτερ, Κεχαριτωμένη, χαρε Παρθένε το κόσμου βοήθεια, χαρε μν σωτηρία καί καταφύγιον.
ξιον στίν ς ληθς, μακαρίζειν σέ τήν Θεοτόκον, τήν ειμακάριστον καί παναμώμητον καί μητέρα το Θεο μν. Τήν τιμιωτέραν τν Χερουβίμ καί νδοξοτέραν
συγκρίτως τν Σεραφίμ, τήν διαφθόρως Θεόν Λόγον τεκοσαν τήν ντως Θεοτόκον σέ μεγαλύνομεν.

Μεγαλυνάρια.
Δ
μος πειρόκακος καί σεπτός, γίων Νηπίων, προσηνέχθη μαρτυρικς, τή μετά σαρκός σου, γεννήσει Ζωοδότα, ν τας λιτας παρασχου, μίν τήν χάριν.
ρώδης λυττήσας δυσμενής, κατά σου Οκτίρμον, χείρα πλισε φονικήν, καί χορόν Νηπίων, πέκτεινεν κάκων, ος δόξης ορανίου, Στερ ξίωσας.
κ χειρν μητρώων καί γκαλν, ς θήρ φαρπάσας, παράνομος βασιλεύς, νεύθυνα βρέφη, πέκτεινε τ ξίφει, λλ΄ Δεσπότης πάντων, τατα δόξασε.
Α
μασι Νηπίων Βηθλεέμ, κάκων βάφη, κκλησία δέ το Χριστο, ς μάρτυρας τούτους, νεοσφαγες γεραίρει, τόν θλοθέτην πάντων, Χριστόν δοξάζουσα.
Χαίροις τ
ν Νηπίων θεος χορός, μωμοι θυσίαι, καί καρπώματα λογικά, ο τ Ζωοδότη, Χριστ προσενεχθέντες, καί πάσιν ξαιτοντες, τό θεον λεος.
Δέξαι
πουράνιε βασιλε, τν γνν Νηπίων, τάς δεήσεις πέρ μν, καί παρασχου πάσι, τούς οκτισμούς σου Στερ, καί τς λήκτου δόξης, μς ξίωσον.
Π
σαι τν γγέλων α στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου, ποστόλων δωδεκάς, ο γιοι πάντες μετά τς Θεοτόκου, ποιήσατε πρεσβείαν ες τό σωθναι μς.

Τό Τρισάγιον
γιος Θεός, γιος σχυρός, γιος θάνατος λέησον μς. (τρες φορές)
Δόξα Πατρί καί Υ
ἱῶ καί γίω Πνεύματι.
Καί ν
ν καί εί καί ες τούς αώνας τν αώνων. μήν.
Παναγία τριάς,
λέησον μς. Κύριε λάσθητι τας μαρτίαις μν. Δέσποτα, συγχώρισον τάς νομίας μίν. γιε, πισκεψε καί ασαι τάς σθενείας μν, νεκεν το νόματός σου.
Κύριε
λέησον, Κύριε λέησον, Κύριε λέησον.
Δόξα Πατρί καί Υ
ἱῶ καί γίω Πνεύματι.
Καί ν
ν καί εί καί ες τούς αώνας τν αώνων. μήν.
Πάτερ
μν, ν τος ορανος, γιασθήτω τό νομά Σου, λθέτω βασιλεία Σου, γεννηθήτω τό θέλημά Σου ς ν ορανό καί πί τς γής. Τόν ρτον μν τόν πιούσιον
δός
μίν σήμερον, καί φες μίν τά φειλήματα μν, ς καί μες φίεμεν τος φειλέταις μν, καί μή εσενέγκης μς ες πειρασμόν λλά ρύσαι μς πό το πονηρο.

ερεύς: τι σου στίν βασιλεία, καί δύναμις, καί δόξα, το Πατρός, καί το Υο, καί το γίου Πνεύματος, νν καί εί, καί ες τούς αώνας τν αώνων. μήν

πολυτίκιον
χος πλ. α΄. Τόν συνάναρχον Λόγον.
Τ
ν γίων Νηπίων τόν θεον μιλον, ν ρώδης φονία χειρί πέκτεινεν, νυμνήσωμεν πιστοί ς θείους Μάρτυρας, τι προσήχθησαν Χριστ, Νηπιάσαντι σαρκί, ς μωμα ερεία,
κδυσωπούντα παύστως, λεηθναι τάς ψυχς μν.

κτενής καί πόλυσις μέθ΄ν ψάλλομεν τό ξς:
χος β΄. τε κ το ξύλου.
Σ
τερ τεχθες κ τς γνς, καί ειπαρθένου Μαρίας, δί΄γαθότητα, καί μς ρυσάμενος, κ τς ρχαίας ρς, τν γίων Νηπίων σου δέχου τάς δεήσεις, ς σοί
ναφέρουσιν, πέρ μν συμπαθς, σύ γάρ μεγάλυνας τατα καί τος τούτων αμασι Λόγε, τήν σήν κκλησίαν πορφύρωσας.

Κοντάκιον
χος θ΄. πεφάνης σήμερον.
στήρ Μάγους πεμψε, πρός τόν τεχθέντα, καί ρώδης δικον, στρατόν πέστειλε κενς, φονοκτονσαι οόμενος, τόν ν τή φάτνη, ς Νήπιον κείμενον.

Συναξάριον
Τή ΚΘ΄το
μηνός Δεκεμβρίου, Μνήμη τν γίων Νηπίων, τν πό ρώδου ναιρεθέντων, χιλιάδων δεκατεσσάρων.
Τα
ς ατν γίαις πρεσβείαις, Θεός λέησον μς. μήν.

χος πλ. δ΄.
Δέσποινα προσδεξαι, τάς δεήσεις τ
ν δούλων σου, καί λύτρωσαι μς, πό πάσης νάγκης καί θλίψεως.

χος β΄.
Τήν πάσαν
λπίδα μου, ες σέ νατίθημι, Μτερ το Θεο, φύλαξον μέ πό τήν σκέπην σου.

ερεύς: Δί’ εχν τν γίων πατέρων μν, Κύριε ησο Χριστέ Θεός, λέησον καί σσον μς.

Πηγή: http://xristianos.gr/forum/viewtopic.php?t=3572